zaterdag 11 augustus 2001: Emmen BVO - Urk : 6-0
Emmen maakt Urk figurant
Een figurantenrol, meer was er niet weggelegd voor Urk in het Amstel Cupduel tegen Emmen. De thuisclub speelde frisser dan ooit, maar de manier waarop het team van Jan ten Hage zich gewonnen gaf, was voor de critici nu al voer om te stellen dat Urk met dezelfde fouten begon waarmee het vorige seizoen is geeindigd. Vooral in verdedigend opzicht lijkt Urk bijzonder kwetsbaar door de samenstelling van de laatste linie, waarin de aan zijn blindedarm geopereerde Teunis Kramer node wordt gemist. Emmen heeft zich na de 6-0 winst zo goed als zeker voor de volgende ronde geplaatst. Urk moet de resterende twee wedstrijden winnen om door te gaan.
De ploeg van Jan ten Hage is nog maar iets meer dan een week in training.
Dat zou een excuus kunnen zijn voor het magere spel dat in de tweede helft tegen Real Zaragoza en de hele wedstrijd tegen
Emmen op de mat werd gelegd.
Urk speelde vooral in Emmen voortdurend met het gezicht naar eigen doel met als gevolg dat de bal meer werd teruggelegd
dan in de richting van Emmen-doelman René Jansen. En dat vanaf de aftrap.
Hennie Spijkerman had zijn spelers opdracht gegeven meteen te storen in de Urker opbouw.
En dat had hij goed gezien. De laatste linie van Urk heeft een samenstelling die een dergelijke aanpak rechtvaardigt.
Alle vier spelers zijn vrijwel uitsluitend mandekkers waarbij sommigen ook nog eens op een positie staan die niet bij hen past.
En als de druk dan wat groot wordt, sluipt er onmiddellijk onzekerheid in de ploeg met als gevolg paniek.
Daar was het eigen doelpunt van Bram Brouwer ook de oorzaak van.
Het duurde twaalf minuten voordat Urk zich wat kon ontworstelen aan de druk van Emmen.
Assistent-grensrechter Hidding hielp de thuisclub echter een handje door de Urker aanval af te vlaggen voor buitenspel.
En bij die ene keer zou het niet blijven. De arbitrale hulp had in zijn loopbaan blijkbaar nog nooit zo'n snelle speler
als Jacob Tol gezien, want iedere keer werd de Urker buitenspeler teruggevlagd. Drie keer was het onterecht,
maar dat is schijnbaar het lot van een amateurclub. Profclubs lijken ongewild toch een streepje voor te hebben,
dat liet ook scheidsrechter Vink twee keer zien. Evenzovele keren had hij minimaal geel moeten trekken toen Klaas Wakker
en Jacob Tol onderuit werd gehaald terwijl zij in de richting van het doel van Emmen gingen.
De kaarten bleven op zak terwijl Vink iedere keer Urker spelers vermaande als zij zelfs de bal even aanraakten als het spel dood was.
Paul Weerman brak het Urker 'verzet' en een minuut later verdubbelde Dennis Iliohan de score.
Urk leek rijp voor een enorm pak slaag, want de laatste linie was een grote gatenkaas.
De beide vleugelverdedigers waren niet tegen hun tegenstander opgewassen terwijl het hart van de defensie een echte laatste man ontbeerde.
Jelle Loosman en Bram Brouwer speelden in het centrum beide in de mandekking, maar op de positiewisselingen van Emmen daar
hadden zij geen enkele greep. Harmen Kuperus stopte na een half uur een inzet van Michel van Oostrum nadat deze in het hart
van de defensie vrijstaand een hoek kon uitkiezen. Dezelfde speler raakte in dezelfde positie een paar minuten later de lat.
Nadat Kees Wakker en Pieter Ras zich geen raad wisten met een uitgelezen kans tekende Paul Weerman na een uitval voor 3-0.
Domper
Mocht er bij Urk bij aanvang van de tweede helft nog enige hoop op een goed resultaat zijn geweest,
na een minuut was die weg omdat Bram Brouwer de bal ongelukkigerwijs op zijn schoen kreeg en de bal achter Harmen Kuperus joeg.
De vrees voor een enorm pak slaag was toen dan ook gerechtvaardigd. Toch ging Klaas Wakker even later op weg naar het doel van
Emmen om de score een beter aanzien te geven, maar hij werd onderuit geschoffeld door Jeffrey de Visscher.
Een blessurebehandeling voor de eenzame Urker spits, meer niet. 'Klassejustitie' van de eerste orde.
Ook in het geval waarin Jacob Tol werd gepakt bleef Alfons Arts ongestraft.
Nadat de geheel vrijstaande Michel van Oostrum de vijfde treffer achter Harmen Kuperus had geschopt nam Emmen
even wat gas terug. Urk was intussen helemaal opgebrand, want de conditie is nog lang niet wat het zou moeten zijn.
Met nog twintig minuten te gaan bepaalde Frank Broers de stand op 6-0.
In de tussentijd had Emmen zich bekwaamd in het rondspelen van de bal. Urk keek er naar, meer kon het eigenlijk niet doen.
Alleen Pieter Ras had iets aan de schandelijke '0' kunnen doen.
In de slotseconde kon hij voor een vrijwel leeg doel de bal zo inkoppen, maar hij vertaalde ongewild de instelling van Urk:
niet scherp genoeg en dus ging de bal naast het doel van Emmen.
De Amstel Cup-kop is er af. Het begin was niet best, maar er resten nog twee duels waarin Urk de zaken alsnog zou kunnen rechtzetten.
Vrijdag komt Achilles 1894 naar Urk en FC Zwolle komt drie dagen later op sportpark De Vormt.
Wil de ploeg van Jan ten Hage verder bekeren dan moeten beide wedstrijden gewonnen worden.
Bron: Het Urkerland van maandag 13 augustus 2001.